పరమాత్మ... మైకేలేంజెలో, ఇటాలియన్ శిల్పి, కవి

నా ప్రార్థనల వెనుక నీ ఆశీస్సులున్నపుడు 

తండ్రీ! ఆ ప్రార్థనలు అర్థవంతమై ఉంటాయి: 

నిస్సహాయమైన నా హృదయం జీవంలేని మట్టి వంటిది,

తనంత తానుగా ఏ మంచి, పవిత్రమైన వాక్యాల 

సారాంశాన్నీ గుర్తించి గ్రహించ సమర్థురాలు కాదు.

నీవు విత్తువి, నీ అనుగ్రహంతో ప్రయత్నం వేగవంతమౌతుంది,

నీవే గనక మాకు సరియైన మార్గాన్ని చూపించకపొతే

దాన్ని ఏ మనిషీ కనుక్కోలేడు; నీవు మార్గదర్శనం చెయ్యి! 

నా మనసులోకి ఎటువంటి ఆలోచనలు జొప్పిస్తావంటే 

ఆ ప్రభావంతో నీ పవిత్రమైన అడుగుజాడలను 

అనుసరించగల సమర్థత నాలో ఉద్భవిస్తుంది.       

నాకున్న భాషాపరమైన సంకెలలను విడగొట్టు

నిన్ను స్తుతించగల సమర్థత నాకు చేకూరేట్టూ

నిను ఆచంద్రతారార్కం కీర్తించగలిగేటట్టూ. 

.

(అనువాదం: విలియమ్ వర్డ్స్ వర్త్)

మైకేలేంజెలో

(March 1475 – 18 February 1564) 

ఇటాలియన్ శిల్పి, కవి

.

.

The Supreme Being

.

 

The prayers I make will then be sweet indeed,

If Thou the spirit give by which I pray:

My unassisted heart is  barren clay,

Which of its native self can nothing feed:

Of good and pious works. Thou art the seed,

Which quickens only where Thou say’st it may;

Unless Thou show to us Thine own true way,

No man can find it: Father! Thou must lead.

Do Thou, then, breathe those thoughts into my mind

By which such virtue may in me be bred

That in Thy holy footsteps I may tread;

The fetters of my tongue do Thou unbind,

That I may have the power to sing Thee,

And sound Thy praises everlastingly.

.

(Tr: William Wordsworth)

Michaelangelo Buonarroti

(March 1475 – 18 February 1564)

Italian sculptor, painter, architect and poet

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/584/mode/1up

The Expat... Vinnakota Ravisankar, Telugu Poet, India

 

 

It was long since the umbilical was snapped.

Decades passed since the borders were crossed.

Yet, the yearning for the motherland

Has not ceased a whit.

 

The host country has provided everything.

It taught necessary skills

to gather the fruits of life.

But, the land of early faltering steps

Remains in memory for ever.

 

Not only this soil,

Even the atmosphere here

looks crass and unfamiliar

The Sun and the Moon rising everyday

Seem spent, used up and secondhand.

 

We go to places

Fly like dreams taking to wings.

But whenever the eyelids close in a nap

The face of a childhood pal

Greets us in our dreams.

 

Someday, for sure

I take rest under this soil.

But even in that eternal sleep

The tangs of my native soil

Shall haunt overwhelming me.

.

Vinnakota Ravisankar

Telugu Poet

 A product of REC Warangal, Telangana State, India, Sri Ravisankar works for Dominion Energy and lives in Columbia, South Carolina, US.

A prolific writer and a poet of fine sensibilities, Sri Ravisankar has to his credit three poetry collections 'కుండీలో మర్రిచెట్టు' (The Bonsai Bunyan), 'వేసవి వాన' (The Summer Rain),  and 'రెండో పాత్ర' (The Other Cap); and a Collection of literary essays 'కవిత్వంలో నేను' (The 'I' in Poetry)      

  

 

 

 ప్రవాసి   

.

బొడ్డుతెగి చాలా కాలమయింది

ఒడ్డు మారికూడా దశాబ్దాలు దాటింది

అయినా అమ్మనేలమీద బెంగ మాత్రం

అణువంతైనా తగ్గదు.     

 

ఆదరించిన నేలే అన్నీ ఇచ్చింది

బ్రతుకుఫలాలు అందుకోవటానికి

పరుగెత్తటం నెర్పింది

కాని, తప్పటడుగులు వేసిన నేలే

ఎప్పటికీ తలపుల్లో నిలుస్తుంది.

 

ఈ నేలే కాదు

ఇక్కడి ఆకాశం కూడా

అపరిచితంగా తోస్తుంది

ఉదయించించే సూర్యచంద్రులు

వాడిన వస్తువుల్లా కనిపిస్తారు.

 

ఎక్కడికో వెళతాము

రెక్కలొచ్చిన కలలా ఎగురుతాము

కాని, కన్నులు మూసుకున్నప్పుడు

చిన్నప్పటి నేస్తం ముఖమే

కలలో పలకరిస్తుంది.

 

ఏదో ఒకనాటికి

నేనూ ఈ నేల కిందే నిదురిస్తాను

అనంతశయనంలో  కూడా బహుశా

అక్కడి వాసనలే

విడవకుండా నన్ను వెంటాడతాయి.

.

 విన్నకోట రవిశంకర్

తెలుగు కవి

(తానా జ్ఞాపిక 2013)

 

అనంతవిశ్వం... జియకోమో లెపార్డీ, ఇటాలియన్ కవి

ఒంటరిగా నిలబడ్డ ఈ కొండ అంటే నా కెంతో ఇష్టం,

చూపుల అవధి దాటిన దిజ్ఞ్మండలాన్ని కనిపించనీయకుండా

నా దృష్టిని నిరోధిస్తున్న ఈ కంచె అన్నా నాకిష్టమే.

కానీ, ఇక్కడ హాయిగా కూచుని ఆలోచనలలో మైమరచినపుడు

నా ఆలోచనలు ఎక్కడో సుదూరతీరాలకు విస్తరించిన రోదసినీ 

అద్భుతమైన నీరవతనీ, దివ్యమైన శాంతినీ గ్రహిస్తాయి;

నాకు ఒక్కసారి భయమేస్తుంది కూడా; కానీ, వెంటనే ప్రక్కనే

ఆకుల దొంతరలలో కదులుతున్న గాలి చేసే మర్మరధ్వనులు విని   

స్పష్టమైన చైతన్యవంతపు వర్తమానాన్నీ, నిర్జీవమైన గతాన్నీ 

ఆ అనంత నీరవతలోని ప్రశాంతతతో, శబ్దాలతో సరి పోల్చుకుని  

మనసులోనే ఆ అనంత తత్త్వాన్ని ఆలింగనం చేసుకుంటాను. 

ఆ మహత్వ అపారతలో నా ఆత్మ తలమునకలైపోతుంది.

ఆ పారావారములో పడవమునక ఎంతో మధురంగా ఉంటుంది.

.

(అనువాదం:  లోర్నా ద లుక్సి) 

జియకోమో లెపార్డీ, 

(29 June 1798 – 14 June 1837)

ఇటాలియన్ కవి

.

.

L’Infinito

.

 

I always loved this solitary hill,

This hedge as well, which takes so large a share

Of the far-flung horizon from my view;

But seated here, in contemplation lost,

My thought discovers vaster space beyond

Supernal silence and unfathomed peace;

Almost I am afraid; then, since I hear

The murmur of the wind among the leaves,

I match that infinite calm unto this sound

And with my mind embrace eternity,

The vivid, speaking present and dead past;

In such immensity my spirit drowns,

And sweet to me is shipwreck in this sea.

.

(Lorna De’ Luccchi)

 

Giacomo leopardi

(29 June 1798 – 14 June 1837)

Italian Poet

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/610/mode/1up

ప్రజలు... తొమాసో కేంపనెల్లా, ఇటాలియన్ కవి, తత్త్వవేత్త

తన బలం ఏమిటో తనకే తెలియని తెలివిమాలిన 

పశుప్రాయులు ప్రజలు, అందు వల్లనే వాళ్ళు రాయీ,

కట్టెలువంటి బరువులు మోస్తుంటారు; ఎంతమాత్రం బలంలేని

చిన్నపిల్లవాడి చెయ్యి ముకుతాడుతో, ములుగర్రతో నడపగలుగుతుంది.

ఒక్క తాపు తంతే చాలు, దాని బంధం తెగిపోతుంది,

కానీ ఎందుకో ఆ జంతువు భయపడుతుంది, అంతేకాదు పిల్లాడు 

అడిగినవన్నీ చేస్తుంది; దాని భయకారణం దానికే తెలీదు; 

నిష్కారణ భయాలతో తబ్బిబ్బై, అచేతనమైపోతుంది.

అంతకంటే చిత్రం, తన చేతులతో స్వయంగా గొంతు నొక్కుకుని,

రాజ్యాధిపతులు తన ఇంట్లోంచి కొల్లగొని, తనపై విసిరే 

చిల్లరపైసలకు యుద్ధాలనీ, మృత్యువునీ తలకెత్తుకుంటుంది.

ఈ భూమ్యాకాశాల మధ్యనున్న సర్వస్వమూ తనదే అయినా,

ఆ విషయం తనకు తెలియదు; నిజం చెప్పొద్దూ, ఒకవేళ ఎవరైనా 

ఎదురు తిరిగితే వాళ్ళని ఎంతమాత్రం కనికరం చూపక చంపుతుంది.

.

(అనువాదం: జాన్ ఏడింగ్టన్ సైమండ్స్)  

తొమాసో కేంపనెల్లా

(5 September 1568 – 21 May 1639)

ఇటాలియన్ కవీ, తత్త్వవేత్త. 

The People

.

The people is a beast of muddy brain

That knows not its own force, and therefore stands

Loaded with wood and stone; the powerless hands

Of mere a child guide it with bit and rein:

One kick would be enough to break the chain;

But the beast fears, and what the child demands

It does; nor its own terror understands,

Confused and stupefied by bugbears vain.

Most wonderful! With its own hands it ties

And gags itself- gives itself death and war

For pence doled out by kings from its own store.

Its own are all things between earth and heaven;

But this it knows not; and if one arise

To tell the truth, it kills him unforgiven.

.

(Tr: John Addington Symonds)

Tomasso Campanella

(5 September 1568 – 21 May 1639)

Italian Poet

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/599/mode/1up

అవకాశం... నికొలొ మెకియావెలీ ఇటాలియన్ రచయిత

"స్వర్లోకవాసివని తెలియజెప్పే తేజస్సుతో చిత్రమైన   

సౌందర్యంతో అలరారే వనితా, ఇంతకీ నీవెవరవు?  

నీ పాదాలకి ఆ రెక్కలేమిటి? ఎందుకంత తొందర?"

"నా రహస్యాలు ఎవరూ దొంగిలించలేరని పేరుపడ్ద

అవకాశమనే వనితను నేనే. ఈ తొందర ఎందుకంటావా?

నా పాదాల క్రింద చక్రాలున్నాయి, అందుకు. 

"అవి పక్షుల వేగంకన్నా మిన్నగా కదుల్తాయి

అందుకనే దీటుగా, నా పాదాలకి రెక్కలున్నాయి,

రహస్యంగా అనుసరించి ఆచూకీ తీసేవారి కనుగప్పడానికి.

"దానికి తగ్గట్టుగానే నా జుత్తు ముందుకు వేలాడదీసి 

ముఖాన్ని కనుమరుగుచేసేలా గుండెమీదకి కప్పుకుంటాను

నే నక్కడున్నట్టుగాని, నా పేరుగాని ఎవరికీ తెలియకుందికి. 

"అత్యాశాపరులు నన్నుపట్టుకుని వ్రేలాడకుండా, చెంతనుండి 

పోతున్నపుడు నా వెనుక గడ్డిపరకను సైతం విడువను;

దగ్గరకు వస్తూనే, వెనుదిరిగి పిలుపుకి అందకుండాపోతాను."

"ఇంతకీ, నీ ప్రక్కనే ఉన్న ఆ ఆకృతి ఎవరో చెప్పు?"

"పశ్చాత్తాపం. ఒకటి గుర్తుంచుకో, ఎవరైతే నన్ను నెమ్మది నెమ్మదిగా  

వెళ్ళిపోనిస్తారో, వా రామెను అర్థాంగిగా స్వీకరించక తప్పదు.

"నువ్వు ఇప్పటికే నాతో మాటలాడుతూ సమయం వృధాచేశావు,

ఏవో ఆలోచనలూ, వృధాగా నవోన్మేష ప్రణాళికలు రచిస్తూ,  

మూర్ఖుడా, నువ్వు చూడనూ లేదు, గ్రహించనూ లేదు

నీ చేతిసందుల్లోంచి నేనెంత వేగంగా జారిపోయానో"

.

నికొలొ మెకియావెలీ 

(3rd May 1469 - 21st June 1527) 

ఇటాలియన్ రచయిత, రాయబారి, తత్త్వవేత్త 

అనువాదం: జేమ్స్ ఎల్రోయ్ ఫ్లెకర్ 

Portrait_of_Niccolò_Machiavelli_by_Santi_di_Tito 

Courtesy: Wikipedia

OPPORTUNITY

.

 

“But who art thou, with curious beauty graced

O woman, stamped with some bright heavenly seal?

Why go thy feet on wings, and in such haste?”

 

“I am that maid whose secret few may steal,

Called Opportunity, I hasten by

Because my feet are treading on a wheel,

 

“Being more swift to run than birds to fly.

And  rightly on my feet my wings I wear,

To blond the sight of those who track and spy;

 

“Rightly in front I hold my scattered hair

To veil my face, and down my breast to fall,

Lest men should know my name when I am there;

 

“And leave behind my back no wisp at all

For eager folk to clutch, what time I glide

So near, and turn, and pass beyond recall.”

 

“Tell me; who is that Figure at thy side?”

“Penitence. Mark this well that by degrees

Who lets me go must keep her for his bride.

 

“And thou hast spent much time in talk with me

Busied with thoughts and fancies vainly grand,

Nor hast remarked, O fool, neither dost see

How lightly I have fled beneath thy hand.”

.

(Tr: James Elroy Flecker)

Niccolo Machiavelli

1469-1527

Italian Poet,

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/578/mode/1up

అలా రాసిపెట్టి ఉంటే... పెట్రార్క్, ఇటాలియన్ కవి

నా జీవితం నీ జీవితం నుండి వేరుపడి, అయినా

జీవిత మలిసంధ్య మసక వెలుతురుల వరకూ 

కొనసాగమని విధి రాసి పెట్టి ఉంటే,

కళతప్పిన ఆ కన్నులను బహుశా నేను చూస్తాను;

నీ నుదుటపై అందంగా వాలే బంగారు ముంగురులు

కొంత వన్నె తగ్గి వెండిజలతారులై కనిపిస్తాయి, 

అక్కడ ఇపుడు సుందరంగా అలంకరించిన పూమాలల బదులు

గతించిన ఎన్నో వసంతాలు జాడలు పరుచుకుంటాయి.

అపుడు నేను సాహసించి నీ చెవులలో ఎప్పటినుండో

అణచుకున్న ప్రేమైక భావనలని గుసగుసలాడినా,

కాలం తాకిడికి ఛిన్నాభిన్నమవగా మిగిలిన ఈ ప్రేమకి

ప్రార్థించడానికి గాని, అర్థించడానికి గాని ఏముంటుంది చెప్పు,

పగిలిన ఈ గుండెకి, కాలం ఎంత గతించినప్పటికీ 

నీవు నిరాకరించక కనికరించి విడిచే నిట్టూరుపు తప్ప!  

.

(అనువాదం: ఎడ్వర్డ్ ఫిజెరాల్డ్)

పెట్రార్క్

(July 20, 1304 – July 18/19, 1374)

ఇటాలియన్ కవి

.

.

If it be destined

.

 

If it be destined that my Life, from thine

Divided, yet with thine shall linger on

Till, in the later twilight of Decline,

I may behold those Eyes, their lustre gone;

When the gold tresses that enrich thy brow

Shall all be faded into silver -gray,

From which the wreaths that well bedeck them now

For many a Summer shall have fall’n away;

Then should I dare to whisper in your ears

The pent-up Passion of so long ago,

That Love which hath survived the wreck of years

Hath little else to pray for, or bestow,

That wilt not to the broken heart deny

The boon of one too-late relenting Sigh.

.

(Tr: Edward FitzGerald)

 Francesco Petrarca (aka Petrarch)

July 20, 1304 – July 18/19, 1374)

Italian Poet and Scholar

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/560/mode/1up

వాగ్వరం... సాది, పెర్షియన్ కవి

నువ్వు ఇంకా మాటలాడగల అద్భుతమైన శక్తి కలిగి ఉన్నపుడే  

నీ ప్రతి ఆలోచననీ దాని మహత్వశక్తి ప్రకాశించేలా ఆవిష్కరించు. 

రేపు, మృత్యువు పంపిన వార్తాహరుడు ఇక్కడికి వచ్చినపుడు

చెప్పదలుచుకున్నది చెప్పేలోపే బలవంతంగా నిన్ను కొనిపోవచ్చు. 

.

సాది

(1220-1291/92)

పెర్షియన్ కవి

అనువాదం: ఎల్. క్రామర్ బింగ్

సాదీ గురించి అనువాదకుని అభిప్రాయం:  

సాదీ ప్రత్యేకత హృదయ సౌకుమార్యమూ, లలితమైన పదవిన్యాసమూ, సున్నితమైన అభిప్రాయ, భావప్రకటన. వాటినతడు ఎంతో సహజంగా, పొదుపైన పదాలలో, సంక్షిప్తంగా, చతురతతో ఉపయోగిస్తాడు. 

.

Image Courtesy: https://www.irangazette.com/en/12/299-history-saadi-shirazi.html

.

Gift of Speech

(From The Gulistan)

 

Now, while thou hast the wondrous power of word,

Let every thought in shining grace appear;

Tomorrow, when Death’s messenger is here,

He will constrain thee to depart unheard.

.

Sa’di 

(Abū-Muhammad Muslih al-Dīn bin Abdallāh Shīrāzī )

1210-  1291or 92)

Persian Poet 

https://archive.org/details/anthologyofworld0000vand/page/144/mode/1up

Tr: L. Cranmer Byng)

About Sa’di: 

Sa’di’s favorite mode is a simplicity and tenderness of heart, a delicacy of feeling and judgement, and that exquisitely natural vein in which he relates his many apologues and parables with a sort of sententious and epigrammatic turn…

James Ross