Inspiration... Sri Sudha Modugu, Telugu, Indian

 

 

There comes a feeling of someone moving around

Whisking the lips a gentle breeze passes by

A brief lightening drizzle ensues, and then a clear sky.

 

 

Umm! The nascent smell of freshly-wet earth suddenly sieges me.

Poor lips! How long have they been parched!

They were all smiles in rapture and goosebumps.

 

We never really know how dearly we love this earth.

 

Even when it curses … going dry, desiccated and cracked

Abuses… going soggy, damp and wet; or,

Embraces … with its intoxicating jasmine fragrance,

We never feel wan, weary and satiated.

 

I don’t dispute the uniqueness of the ether

But the earth, that can retain any number of cloud tears

Is so dear to me!

 

You know! The soul of earth is the essence of life!

.

 

Sri Sudha Modugu

 

 

Sri Sudha Modugu is in medical field, working in Kingston, Jamaica.  She has 2 Poetry collections, అమోహం and విహారి, and a short story collection 'రెక్కలపిల్ల' to her credit.   

ప్రేరణ

.

ఎవరో సన్నగా కదిలినట్లనిపించింది

చిన్నగాలి పెదాలపై వీచి

నాలుగు చినుకులు మెరుపులా కురిసి వెళ్ళాయి

 

ఒక్కసారిగా మట్టివాసన అద్భుతంగా చుట్టుకుంది

ఎంతగా ఎండిపోయి ఉన్నాయో పెదాలు

పులకరించి పరవశించి నవ్వుకున్నాయి

 

మట్టిని ఎంతగా ప్రేమిస్తామో ఎప్పుడూ తెలీదు

 

అది బీటలు  బారి పగుళ్ళిచ్చి శపించినా

చిత్తడై బురదలేసి తిట్టిపోసినా

మల్లెలంత మృదువుగా మత్తుగా హత్తుకున్నా

ఎందుకో ఎప్పుడూ విసుగురాదు

 

ఆకాశం అనన్యం అని ఒప్పుకుంటా కానీ

ఎన్ని చినుకులనైనా రహస్యంగా దాచుకునే

మట్టంటే ప్రాణమే అనిపిస్తది

 

'You know, the soul of earth is the essence of life'

.

 

శ్రీ సుధ మోదుగు 

తెలుగు కవయిత్రి

A Self-exile ... Bandi Satyanarayana, Telugu, Indian

Everyone lives on his own

carrying overhead
his own firmaments,
dragging body with one hand
and life with another,
Poor chap! He is so innocent.
just breathing life
jettisoning all cares.
  
He entertains no fears
of ‘how to live?'
He doesn't hurry,

veils no grief,
never burns with envy,
Or, never falters
missing his own footfalls
Never accuses the world
Nor commits suicide.

strangely,
he enjoys everything,
even his grief. 

He yields 
to no fancies
And to illusions.

Making each experience a steppingstone

He steadily climbs up

 

 

A man so confident of himself,

 

Loves himself, and 

A self-exile.

.

Dr. Bandi Satyanarayana 

Dr. Bandi Satyanarayana is a Senior Announcer at AIR Visakhapatnam by profession but is a poet by passion.  He has ten volumes of poetry to his credit already.  His biography of Sri Puripanda Appalaswamy was published by Visalandhra Publishers.  His radio play on the lives of fishermen titled "Darijere Daari (The way to reach ashore) won AIR's Annual National Award. And his long poem "Punarapi JananaM (Cycle of Birth...)" was well received in poetry circles.  He also wrote a five-footed Satakam (a centum of poems) titled "Tamasoma Jyotirgamaya (Lead Kindly Light).

స్వాంతర వాసి

.

అందరూ వాళ్ళ వాళ్ళ

ఆకాశాల్ని నెత్తిన పెట్టుకొని

బతుకుతుంటారు

ఒక చేత్తో దేహాన్ని

మరో చేత్తో జీవితాన్ని

ఈడ్చుకుంటూ పోతుంటే

ఇతనెవరో

అమాయకుడిలా వున్నాడు

రవంత గాలి పీల్చుకుని

బతికేస్తున్నాడు

ఇతను బతకడానికి

భయపడడు

కంగారు పడడు

దుఃఖాన్ని కప్పుకోడు

ఈర్ష్యతో కాలిపోడు

పాదాల్ని కోల్పోయి

తప్పుటడుగులు వేయడు

లోకాన్ని తిట్టి పోసేయేడు

విసిగి అసువులు బాయడు

అన్నిటనీ

ఆస్వాదిస్తాడు

దుఃఖాన్నీ కూడా

ఇతను వూహలకి

లోనవని వాడు

భ్రమలకి లొంగని వాడు

ఇతను అనుభవాలను

మెట్లుగా చేసుకుంటూ

ఒక్కొక్కటిగా ఎక్కిపోతుంటాడు 

ఇతను తనకి తాను బాగా తెలిసినవాడు

 

ఇతను తనని తానే ప్రేమించుకున్నవాడు

ఇతనొక స్వాంతరవాసి.

. 

బండి  సత్యనారాయణ

Triflers... Bhaskar Kondreddy, Telugu Poet, Indian

 

4

Some people say

Love is a very small thing in life.

What else, perhaps,

Can the people say

Who see life as but a well?

she said hiding him in her embrace.

10

"Just as this body is made up of bones

Life is an amalgam of experiences," he said

With a philosophical touch in his eyes.

Savoring the taste of

Boneless labia oris,  she said

Neither bones are experiences,

and experiences could be romanced,

Nor this body ... a paradigm of life. 

.

Bhaskar Kondreddy

బేకారీలు 

4

కొంతమంది అంటారు

ప్రేమ చాలా చిన్న అంశమని, జీవితంలో

బహుశా ఈ ప్రపంచం వాళ్ళకి

ఓ చిన్న బావిలా కనిపిస్తే

ఇక అంతకంటే ఏం చెప్పగలరు?

అంటుందామె, అతన్ని తనలో దాచుకుంటూ.

10

దేహం ఎముకలతో నిర్మితమైనట్లు

జీవితం అనుభవాలతో అంటున్నాడతను

కళ్ళకు ఫిలసాఫికల్ టచ్ ఇచ్చుకుంటూ

ఎముకలు లేని పెదాల రుచిని

ఆస్వాదిస్తూ అంటుందామె

ఎముకలు అనుభవాలు కావు

అనుభవాలు నిర్మితాలు కావు

దేహం జీవితమూ కాదు అని.

Curfew... Bharati Kode, Telugu Poet, Indian

 

Sometimes it happens like that…

There will be a ban on greetings and consolations.

A writ soon issues

That dreams should not cross the threshold of eyelids

And even a film of tear should not blur the eyeball.

It perplexes who the criminal is, and who gets sentence.

Spring visits innocently at its appointed hour

But the woods refuse to go abloom

Poor Clouds! They come together to quench the thirst

But people turn to statues that have no longing for it.

God knows which divine curse befell them!

The interdiction continues amidst doubts and ambiguity.

It confounds whether one would survive through

Or live as if every breath is his last.

Yet, heart pretends to beat as though everything was all right.

.

Bharati Kode

Born and brought up in Repalle, a small town on the river banks of Krishna in Guntur district of Andhra Pradesh, Ms. Bharati  works with GMR group  as  a development worker with focus on projects that positively affect children, youth and women.

 

She loves reading and talking about bookish things in real life. She writes and translates whenever her pressure of work permits.  She prefers writing poetry, her work-life experiences and book reviews.
In her own words,  she is "A firm believer in humanity and always find herself stuck between her desire to do endless things and her love to sleep!" 

ఒక్కోసారి అలాగే జరుగుతుంది

పలకరింపులు పరామర్శలు

నిషేధించబడతాయి

స్వప్నాలేవీ రెప్పలు దాటకూడదనీ

కన్నీళ్లు కంటనే పడకూడదనీ

ఆజ్ఞలు జారీ అవుతాయి

నేరమెవరిదో శిక్షెవరికో అర్ధం కాదు

ఏమీ తెలియని వసంతం

ఎప్పటిలాగే అమాయకంగా వచ్చేస్తుంది

చెట్లేమో పూయడానికి నిరాకరిస్తుంటాయి

దాహం తీర్చాలని మబ్బులన్నీ ఏరులవుతాయి

మనుషులేమో దప్పిక లేని శిలలుగా మారిపోతారు

ఏ గంధర్వుడు ఏ శాపమిచ్చాడో తెలియదు

సందేహాలు సందిగ్ధాల నడుమ

నిషేధాజ్ఞలు అమలవుతూనే ఉంటాయి

ఊపిరి అందుతుందో ఆగుతుందో తెలియని

ఆ నిర్బంధ సమయాలలో కూడా

గుండెలు కొట్టుకుంటున్నట్లు నటిస్తూనే ఉంటాయి

.

భారతి కోడె

 

A Deep Sigh... Gurraam Jashua, Telugu Indian Poet

 

As a tribute to  Mahakavi Jashua  on his 125th Birthday

  

 

 

Over the deep serene interior places of diamond-hard fortes

built by the Pride of Telugu, royal warrior Krishnaraya,

inhabit colonies of pregnant bats meditating upside-down!

What a pity! The glorious history looks hazy in the overcast.

 

Plantations of banana, jasmine patios, private rose gardens

Of Chinnadevi that bathed in crystalline waters… withered.

Fever nut, Datura, and Balsam shrubs shrouded Tungabhadra,

And the poetic graces of Mohanangi have lost their sheen.

 

In the aftermath of Nagamma’s vile pernicious warfare, the heroics

Of Palanadu had ceased, grass grows on the tiger-streaked throne,

But over the sheets of Naguleru water gold-washed of by sunset

The lotus maids still compose the romances of Balachandra’s bravery.

దీర్ఘనిశ్వాసము

 

తెలుగుం బాసకు వన్నె దెచ్చిన జగద్వీరుండు మా కృష్ణరా

యలు గట్టించిన వజ్రదుర్గముల, శుద్ధాంత ప్రదేశంబులన్ 

దలక్రిందై, తపమాచరించెడిని సంతానార్థలై, గబ్బిగ

బ్బిలపుం గుబ్బెత లక్కటా మొయిలుగప్పెం బూర్వమర్యాదకున్.

  

 

పన్నీటన్ దలసూపి కాపుగొను రంభా మల్లికావాటికల్

జిన్నాదేవి గులాబి తోటలు నశించె; న్గచ్చ, లుమ్మెత్తలున్,

గన్నేరుం బొద లావరించినవి రంగత్తుంగభద్రానదిన్,

బన్నుండె న్మనమోహనాంగి కవితాప్రాగల్భ్య సౌరభ్యముల్.

 

నాయకురాలి మాయకదనంబున మా పలనాటి పౌరుష

శ్రీయడుగంటె, గడ్డిమొలిచెం బులిచారల గద్దెమీద, గెం

జాయ మొగాన గ్రమ్మ జలజప్రమదామణి నాగులేటిపై

వ్రాయుచునున్న దిప్పటికి, బాలుని శౌర్య కథాప్రబంధముల్.

 

I am the Verdure... Raghu Seshabhattar, Telugu Poet, Indian

 

Words flow from head to tips of fingers

As subtly as larvae of fish from water, or,

The seeds of Crossandra disperse at the touch of moisture.

They haunt like the lines

From a coveted book lost.

Over the beds of enduring vison to its limits

The sky steps on delicately.

Rattled, Silence breaks like the marble of the Banta Soda.

I cannot savor the inflammable hours with bread

Nor make flowery hedges of the earthly thews.

Every time the scattered evenings

Congeal to vermillion hues,

I shall be the word behind the quondam verdure of the paper.

.

Raghu Seshabhattar
(Born 18.11.1970)

Born and brought up in Khammam, Mr. Raghu is a versatile poet bringing out  6 Volumes of poetry . 

He is currently working as  Senior Legal Manager with IFFCO-TOKIO General Insurance Co. Ltd.  Hyderabad.

నేనొక హరితం

.

నీళ్ళ గుండెలో చేప పిల్లలు పుట్టినట్టు

కనకాంబరం గింజలు నీరుతగిలి చిట్లినట్టు

తల నుండి చేతుల్లోకి మాటలు తంత్రుల్లా మారుతాయి

పారేసుకున్న పుస్తకంలోని పంక్తుల్లా

నాలుక మీద అతుకుతాయి

ఇక కంటి పరుపుల మీద పెండ్యులంలా

ఆకాశం అడుగులు వేస్తుంది

నిశ్శబ్దం ఉలికిపడి గోలీసోడాలా అరుస్తుంది

జ్వలన పుంజాల్లాంటి రోజుల్ని రొట్టె ముక్కల్లో ముంచలేను

ఈ మట్టి కండల్నిక పూలకంచెల్లా మార్చలేను

చెదిరిన సాయంత్రాలు కుంకుమరేఖల్లా

చిక్కనైన ప్రతిసారి

కాగితాన్ని పత్రహరితంతో కలిపే వాక్యం నేను !

.

రఘు

What shall we do?... Pasunuru Sreedhar Babu, Indian Poet

 

 

What shall we do?

With what smile can we belie our pain?

 

What do you think?

Hiding the wound behind eyelids,

shall we bedeck the night with dreams?

 

How about exploding in tears

Yoking our loneliness to some fear?

 

What do you say?

Feeling ashamed and ashen-faced under the cover of night

What new face shall we put on each day?

 

What is the alternative?

 

No. It is not the way.

We must do something.

 

Taking this moment as our last,

Let us inflame like a tongue of fire!

Let the world decimate in the inferno.

Won’t seeds take to life breaking through the fissures of dilapidated walls!

So, let us be… like them!

.

Pasunuru Sreedhar Babu

Indian Poet

Photo Courtesy: Pasunuru Sreedhar Babu 

 

ఏం చేద్దాం?

.

ఏం చేద్దాం?

దుఃఖాన్ని ఏ చిరునవ్వుతో బంధించి అబద్ధం చేద్దాం?

ఏం చేద్దాం?

గాయాన్ని ఏ రెప్పలతో మూసి రాత్రిని కలల్తో అలంకరిద్దాం?

ఏం చేద్దాం?

ఏకాంతాన్ని ఏ భయంతో అంటించి కన్నీటి బిందువై పేలిపోదాం?

ఏం చేద్దాం?

చీకటి దుప్పటి కప్పుకుని బూడిదై రోజూ పొద్దున్నే ఏ కొత్తముఖం తొడుక్కుందాం?

ఏం చేద్దాం?

ఉహూఁ!  ఇలా కాదు.

ఏదో ఒకటి చేద్దాం.

బతుక్కిదే చిట్టచివరి క్షణమైనట్టు నిట్టనిలువునా నిప్పుకణమై భగ్గుమందాం.

తగులబడిపోనీ ఊరంతా

కాలిన మొండిగోడలను చీల్చుకుని ఎన్ని గింజలు తలెత్తుకోవడం లేదూ?

అలాగే మనమూ మళ్ళీ...

.

పసునూరు శ్రీధర్ బాబు

4th October 2014